تهران- ایرنا- مرگ معمولاً در تصور انسان، ناگهانی و بیخبر از راه میرسد؛ اما در جهان مرگ در میزند پیش از آنکه وارد شود، پشت در ایستاده است؛ انگار حتی برای پایان دادن به زندگی نیز رسم و آیینی وجود دارد. همین جابهجایی ساده، نقطه آغاز نمایشنامه وودی آلن و همچنین زمینهای است که مهدی شکرزاده، در مقام دراماتورژ و کارگردان، تلاش کرده با خوانشی معاصر و متکی بر برخی مؤلفههای فرهنگی و زیست روزمره امروز ایران، دوباره آن را روی صحنه بیاورد؛
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.