زبان فارسی، مانند برخی از زبانهای دنیا، فقط یک ابزار ساده برای گفتار و نوشتار نیست؛ بلکه این گوهر ارزشمند، قالب شناخت و رشته اتصال اندیشه و مرزهای هویتیِ ایرانیان را تشکیل میدهد. زبان و ادب فارسی، یکی از بزرگترین و پربارترین ظرفیتها برای ترویج فرهنگ و تمدن غنی ایرانِ اسلامی در گستره جهانی است. این حقیقت، همواره مورد تأکید رهبران فرزانهی این سرزمین بوده، با وجود این در پیام اخیر مقام معظم رهبری در روز بزرگداشت مقام فردوسی، جلوهای تازه و راهگشا پیدا کرد. ایشان با توجه بر قدرتمندی زبان فارسی، عملاً چراغ راه جدیدی برای نمایش اقتدار «تمدّن ایرانی-اسلامی» فراروی ما دست اندرکاران عرصهی فرهنگ و هنر قرار دادند. حالا منویات و توصیههای رهبر حکیم و شهیدمان، حضرت آیتالله العظمی خامنهای (قدس الله نفسه الزکیه) در این زمینه، بیش از پیش بر دوش هنرمندان و اهالی فرهنگ ایران بزرگ سنگینی میکند.
ملّت مبعوث شدهی ایران همچون همیشه، در دفاع مقدّس سوم هم مانند آنچه در دو جنگ تحمیلی پیشین نشان داده بودند، بار دیگر ثابت کردند که داستانهای اسطورهای فردوسی، افسانه نیست. متن شاهنامه در اصل، واقعیّت زندگی و شخصیّت قهرمانانهی همین مردم است. در طول تاریخ، مفاهیم انسانساز، سلحشورانه، و قرآنیِ شاهنامه، تمامی اقوام و اقشار گوناگون ایران را در حفظ هویّت، اصالت و استقلال خود و در مبارزه با دشمنان ضحّاکوَشِ متجاوز، همدل و همراه و همساز کرد. حماسهی اخیر حضور، دفاع، و پیروزی، یک حقیقت انکارناپذیر را فریاد زد که: «فرهنگ، قویترین سپر در برابر تهاجم دشمنان است».
این میدانداری، تکلیفی دوچندان بزرگ بر دوش اهالی فرهنگ، ادب و هنر میگذارد. آنان امروز وظیفه دارند همچون فردوسی بزرگ برخیزند و بعثت هنرمندان را در امتداد بعثت مردم رقم بزنند. یعنی فکر، قلم و زبان را با هنر بیامیزند و روایت خیزش عظیم ملّت را در تاریخ ماندگار سازند. فردوسی با احیای زبان فارسی، هویتی سربلند برای ایران پس از اسلام ساخت؛ امروز نیز هنرمندان متعهد باید با زبان هنر، قصهی ایستادگی و شرف این ملت را چنان بنویسند که نسلهای آینده بدانند که چگونه جمعی از فرزندان ایران، با الهام از رستم و سهراب، در برابر دیوصفتان روزگار قد علم کردند.
از سوی دیگر، مقاومت غیورانه و پیروزی افتخارآمیز سربازان جان برکف، در برابر تهاجم دیوسیرتان و شیاطین جهان، ملّت را برای پاسداری از استقلال تمدّنی و مقابله با تهاجم زبانی، فرهنگی و سبک زندگی آمریکایی، آمادهتر از همیشه کرده است. این بستر، یک ضرورت تاریخی را رقم زده که فعالان عرصهی فرهنگ باید با ابتکار و نوآوری، بیش از پیش، پدافند زبانی و گفتمانی را تأمین کنند. هنرمندان و فرهنگیان مأموریت دارند با تولید محتواهای هویتبخش جذاب و حماسی در قالبهای متنوع فیلمها، سریالها، بازیهای رایانهای، پویانماییها، شعر، موسیقی، و ادبیات داستانی، رشد و بالندگی کودکان، نوجوانان و جوانان را تضمین کنند. این همان تغذیهی ذهن و روح ملت با روایتهای بنیادین قهرمانی و اخلاق است که فردوسی بزرگ در زمان خود با سرایش «شاهنامه» کرد.
ممکن است مراحل باقیمانده تا پیروزی نهایی، دشوارتر از گذشته باشد؛ زیرا دشمن این بار جنگ نرم و هجوم به زبان و هویت را به طور جدی در دستور کار قرار داده؛ اما با استواری و همراهی اهالی قلم، صحنه، نگارخانه، استودیو و رسانه، و با تکیه بر توصیهی مقام معظم رهبری برای قدرتمند کردن زبان فارسی، میتوان این مسیر را با افتخاری فزاینده پیمود. هنرمند امروز، همانند فردوسی دیروز، باید یک فرماندهی میدان روایت باشد و چنان بسراید و بنویسد که ضحاکهای زمانه با تمام وجود در برابر حماسهی بیبدیل ملت در طول تاریخ زانو بزنند.
به نظر اینجانب، این تشریح وظیفهی ماست در قبال پیام روشن حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای، مقام معظم رهبری (مدظله العالی)
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.